 | |  | |  | |  | |  | |  | |  |
| :: Kilka pierwszych lat...Nowy Jork :: |
| | | | | | | | | | | | |
Prasa
 |
| |
 |
| |
 |
Wyksztalceni, ale bez pracy.
W wyniku braku rak do pracy, amerykanskie szpitale przeprowadzily rekrutacje pielegniarek z takich krajow jak
Filipiny, Jamaica, Meksyk. Tymczasem, Julieta Garibay, posiadajaca dyplom prestizowego Texas University nie moze
znalesc pracy w zadnym szpitalu. Musi zadowolic sie co najwyzej wolontariatem.
Ms. Garibay, 24 lata, przybyla do Stanow jako dziecko, jest nielegalna imigrantka. Jest czescia nowej wylaniajacej sie
grupy mlodych imigrantow. Sa oni wyksztalceni, ale ich status imigracyjny nie pozwala im na znalezienie pracy.
Problem ten moze sie nasilic gdyz coraz wieksza grupa nielegalnych uczeszcza do collegow. W 1982 roku Sad
Najwyzszy Stanow Zjednoczonych wydal dezycje ze dzieci, niezaleznie od ich statusu imigracyjnego maja prawo
korzystania z systemu szkolnego (elementary and secondary). Wyzsze wyksztalcenie pozostaje jednak w gestii
poszczegolnych Stanow.
Wiecej
W wyniku braku rak do pracy, amerykanskie szpitale przeprowadzily rekrutacje pielegniarek z takich krajow jak
Filipiny, Jamaica, Meksyk. Tymczasem, Julieta Garibay, posiadajaca dyplom prestizowego Texas University nie moze
znalesc pracy w zadnym szpitalu. Musi zadowolic sie co najwyzej wolontariatem.
Ms. Garibay, 24 lata, przybyla do Stanow jako dziecko, jest nielegalna imigrantka. Jest czescia nowej wylaniajacej sie
grupy mlodych imigrantow. Sa oni wyksztalceni, ale ich status imigracyjny nie pozwala im na znalezienie pracy.
Problem ten moze sie nasilic gdyz coraz wieksza grupa nielegalnych uczeszcza do collegow. W 1982 roku Sad
Najwyzszy Stanow Zjednoczonych wydal dezycje ze dzieci, niezaleznie od ich statusu imigracyjnego maja prawo
korzystania z systemu szkolnego (elementary and secondary). Wyzsze wyksztalcenie pozostaje jednak w gestii
poszczegolnych Stanow.
Wiecej
Emigracyjna rzeczywistosc
“Zamknac granice” krzycza populisci w wiadomosciach emitowanych na kablowce oraz programach radiowych. Ale,
ostatnie glosowanie w Senacie, wskazuje wieksze poparcie dla programu “gosci-pracownikow” zaproponowanego
przez prezydenta Busha. Rzeczywistosc dotarla nawet do Senatu.
W ostatnim miesiacu 53 senatorow glosowalo za przyjeciem programu umozliwiajacego otrzymanie tymczasowej-
wizy dla pracownikow sektora rolnego. Pomimo tego ze liczba senatorow nie przekroczyla 60 osob, co jest wymogiem
aby projekt zostal dolaczony pod obrady wraz z projektem dotyczacym wydatkow w Iraku, oznacza to jednak ze
wiekszosc senatorow zdaje sobie sprawe ze tego silowe metody rozwiazania kwestii imigracyjnej nie zdadza
egzaminu.
Wiecej
“Zamknac granice” krzycza populisci w wiadomosciach emitowanych na kablowce oraz programach radiowych. Ale,
ostatnie glosowanie w Senacie, wskazuje wieksze poparcie dla programu “gosci-pracownikow” zaproponowanego
przez prezydenta Busha. Rzeczywistosc dotarla nawet do Senatu.
W ostatnim miesiacu 53 senatorow glosowalo za przyjeciem programu umozliwiajacego otrzymanie tymczasowej-
wizy dla pracownikow sektora rolnego. Pomimo tego ze liczba senatorow nie przekroczyla 60 osob, co jest wymogiem
aby projekt zostal dolaczony pod obrady wraz z projektem dotyczacym wydatkow w Iraku, oznacza to jednak ze
wiekszosc senatorow zdaje sobie sprawe ze tego silowe metody rozwiazania kwestii imigracyjnej nie zdadza
egzaminu.
Wiecej
“Tradycja !, Jan Pawel, Tevye, a teraz Hillary”
Papa, Papa, Tradycja!
Papa, Papa, Tradycja!
- Skrzypek na dachu
Minelo siedem dni od kiedy Papiez Jan Pawel II wystapil na swiatowej scenie, jego smierc
pozostawila wiele niezapomnianych wrazen. Szczegolnie jedna idea jest silniejsza od innych,
wspanialosc …tradycji.
sie troche przesadzone , ale nasza ziemska polityka moze zyskac na ponownym odkryciu sily
przyciagania tradycji.
Tak jak w “Skrzypku na dachu” tradycja egzystuje na rowni z przyszloscia. Pogrzeb Jana Pawla
II byl tym rzadkim momentem – rzadkim w naszych czasach - gdzie przeszlosc I przyszlosc
wpolistnieja w spokojnej rownowadze
Wiecej
Papa, Papa, Tradycja!
Papa, Papa, Tradycja!
- Skrzypek na dachu
Minelo siedem dni od kiedy Papiez Jan Pawel II wystapil na swiatowej scenie, jego smierc
pozostawila wiele niezapomnianych wrazen. Szczegolnie jedna idea jest silniejsza od innych,
wspanialosc …tradycji.
sie troche przesadzone , ale nasza ziemska polityka moze zyskac na ponownym odkryciu sily
przyciagania tradycji.
Tak jak w “Skrzypku na dachu” tradycja egzystuje na rowni z przyszloscia. Pogrzeb Jana Pawla
II byl tym rzadkim momentem – rzadkim w naszych czasach - gdzie przeszlosc I przyszlosc
wpolistnieja w spokojnej rownowadze
Wiecej
Czlowiek na wszystkie pory roku
Bialy dym uniosl sie nad kaplica Sykstynska, w
pazdziernikowy wieczor 1978 roku, znak ze nowy
papiez zostal wybrany. Jego imie Karol Wojtyla.
Przyszedl, jak samo powiedzial , z dalekiego kraju.
Kiedy spojrzal na wierny lud ktory zgromadzil sie
na placy Swietego Piotra., zaoferowal slowa ktore
moglyby podsumowac jego pasterska misje “ Nie
lekajcie sie”.
Papiez Jan Pawel II zmarl w Sobote, po zyciu ktore
bylo darem od Boga, w swiecie juz po zburzonoym
murze berlinskim, swiecie ktory On zmienil.
Trudno jest teraz przywolac wszystkie wydarzenia
tamtego okresu. Byly wloski minister Aldo Moro
zostal porwany I zabity przez terrorystow. W Iranie
krwawe protesty przybraly na sile I w ciagu kilku
miesiecy doprowadzily do upadku Shaha I
wyniosly do wladzy ajatollachow. W Zwiazku
Radzieckim, dysydent Anatoly Shchransky
(obecnie Izraelczyk Natan Sharansky) wybieral sie
do gulagu. Afganistan przezyl juz lewicowy
przewrot, ktory w rezultacie doprowadzil do
radzieckiej inwazji.
Wiecej
Bialy dym uniosl sie nad kaplica Sykstynska, w
pazdziernikowy wieczor 1978 roku, znak ze nowy
papiez zostal wybrany. Jego imie Karol Wojtyla.
Przyszedl, jak samo powiedzial , z dalekiego kraju.
Kiedy spojrzal na wierny lud ktory zgromadzil sie
na placy Swietego Piotra., zaoferowal slowa ktore
moglyby podsumowac jego pasterska misje “ Nie
lekajcie sie”.
Papiez Jan Pawel II zmarl w Sobote, po zyciu ktore
bylo darem od Boga, w swiecie juz po zburzonoym
murze berlinskim, swiecie ktory On zmienil.
Trudno jest teraz przywolac wszystkie wydarzenia
tamtego okresu. Byly wloski minister Aldo Moro
zostal porwany I zabity przez terrorystow. W Iranie
krwawe protesty przybraly na sile I w ciagu kilku
miesiecy doprowadzily do upadku Shaha I
wyniosly do wladzy ajatollachow. W Zwiazku
Radzieckim, dysydent Anatoly Shchransky
(obecnie Izraelczyk Natan Sharansky) wybieral sie
do gulagu. Afganistan przezyl juz lewicowy
przewrot, ktory w rezultacie doprowadzil do
radzieckiej inwazji.
Wiecej
Wszelkie prawa zastrzezone. Publikowanie bez wiedzy i zgody autora zabronie.
Bogaci I Biedni, Na drabinie
sukcesu.
Przekonanie ze Stany
Zjednoczone sa miejscem
gdzie kazde dziecko moze
zostac prezydentem, gdzie
madrosc, ambicja ma
wieksze znaczenie niz
pochodzenie oraz
przynaleznosc klasowa,
siega czasow Benjamina
Franklina. Franklin, pietnaste
dziecko w rodzinie wytworcy
mydla I swieczek, rozpoczal
jako czeladnik w drukarni,
dorobil sie takiego majatku
ze w wieku 42 lat zostal
politykiem I dyplomata.
Wiecej
sukcesu.
Przekonanie ze Stany
Zjednoczone sa miejscem
gdzie kazde dziecko moze
zostac prezydentem, gdzie
madrosc, ambicja ma
wieksze znaczenie niz
pochodzenie oraz
przynaleznosc klasowa,
siega czasow Benjamina
Franklina. Franklin, pietnaste
dziecko w rodzinie wytworcy
mydla I swieczek, rozpoczal
jako czeladnik w drukarni,
dorobil sie takiego majatku
ze w wieku 42 lat zostal
politykiem I dyplomata.
Wiecej
My imigranci
Wielka amerykanska gazeta “New York Times”
drukuje od kilku tygodni serie artykulow o
podzialach klasowych w Stanach
Zjednoczonych. Intencja tej serii jest
uswiadomienie czytelnikowi, jak bardzo
spoleczenstwo tutejsze jest zroznicowane pod
wzgledem bogactwa, szans zyciowych, dostepu
do opieki zdrowotnej , edukacji. Byc moze dla
zamoznych, z dobrych ustabilizowanych rodzin, z
ktorych pochodzi wiekszosc czytelnikow “New
York Times”, jest to jakies odkrycie , pokazanie
swiata, o ktorym wiedzieli albo zaledwie
domyslali sie jego problemow. Jest to bowiem
swiat robotnikow pracujacych na budowach,
kobiet zajmujacych sie sprzataniem lub
zmywajacych naczynia w restuaracjach.
Wiecej
Wielka amerykanska gazeta “New York Times”
drukuje od kilku tygodni serie artykulow o
podzialach klasowych w Stanach
Zjednoczonych. Intencja tej serii jest
uswiadomienie czytelnikowi, jak bardzo
spoleczenstwo tutejsze jest zroznicowane pod
wzgledem bogactwa, szans zyciowych, dostepu
do opieki zdrowotnej , edukacji. Byc moze dla
zamoznych, z dobrych ustabilizowanych rodzin, z
ktorych pochodzi wiekszosc czytelnikow “New
York Times”, jest to jakies odkrycie , pokazanie
swiata, o ktorym wiedzieli albo zaledwie
domyslali sie jego problemow. Jest to bowiem
swiat robotnikow pracujacych na budowach,
kobiet zajmujacych sie sprzataniem lub
zmywajacych naczynia w restuaracjach.
Wiecej
Europejska choroba
Nikt nie wie na pewno w jakim stopniu obawa o przyszlosc
ekonomiczna miala wplyw na stanowczy sprzeciw wobec konstytucji
europejskiej. Jedna rzecz jest pewna, zarowno Francuzi jak I pozostala
czesc Europy maja powody aby sie martwic o swoja ekonomiczna
przyszlosc.
Przez ostatnia dekade francuskie bezrobocie urtrzymuje sie na
poziomie 10%. Prawie polowa osob pozostajacych bez zatrudnienia nie
pracowala przez ostatni rok. Gdyby Stany Zjednoczone mialy podobny
wskaznik bezrobocia, oznaczaloby to dodatkowe 6 milionow osob bez
zatrudnienia lub caly stan Michigan na zasilku.
Naszy celem nie jest pastwienie sie na Fancuzami. Prawda jest jednak
ze choroba ekonomicznej anemii toczaca Francje, stala sie standardem
ktory dotknal w roznym stopniu pozostale kraje Starej Europy,
szczegolnie Niemcy I Wlochy. Dawno dawno temu, elity intelektualne w
Europie I Stanach, trabily o osiagnieciach ekonomicznych
europejskiego systemu socjalnego. Dzisiejsza, konkluzja jest taka, ze
system ten nie dziala, nie tworzy nowych miejsc pracy, nie wzbogaca I
brak mu dynamizmu.
Wiecej
Nikt nie wie na pewno w jakim stopniu obawa o przyszlosc
ekonomiczna miala wplyw na stanowczy sprzeciw wobec konstytucji
europejskiej. Jedna rzecz jest pewna, zarowno Francuzi jak I pozostala
czesc Europy maja powody aby sie martwic o swoja ekonomiczna
przyszlosc.
Przez ostatnia dekade francuskie bezrobocie urtrzymuje sie na
poziomie 10%. Prawie polowa osob pozostajacych bez zatrudnienia nie
pracowala przez ostatni rok. Gdyby Stany Zjednoczone mialy podobny
wskaznik bezrobocia, oznaczaloby to dodatkowe 6 milionow osob bez
zatrudnienia lub caly stan Michigan na zasilku.
Naszy celem nie jest pastwienie sie na Fancuzami. Prawda jest jednak
ze choroba ekonomicznej anemii toczaca Francje, stala sie standardem
ktory dotknal w roznym stopniu pozostale kraje Starej Europy,
szczegolnie Niemcy I Wlochy. Dawno dawno temu, elity intelektualne w
Europie I Stanach, trabily o osiagnieciach ekonomicznych
europejskiego systemu socjalnego. Dzisiejsza, konkluzja jest taka, ze
system ten nie dziala, nie tworzy nowych miejsc pracy, nie wzbogaca I
brak mu dynamizmu.
Wiecej
Polskiemu społeczeństwu potrzebne jest przewartościowanie
tradycyjnego myślenia o migracjach Polaków
tekst: MICHAŁ GARAPICH
W pełnych emocji, jeśli nie histerii relacjach prasowych na temat migracji z
Polski do Wielkiej Brytanii, w obu tych krajach zapanowała wiele mówiąca
symetria. Nad Tamizą burza trwała od początku roku (kiedy konserwatywna
opozycja zaatakowała rząd za decyzję otwarcia rynku pracy dla obywateli
krajów wstępujących do UE) do 1 maja, dnia wstąpienia Polski do Unii... i
jak nożem uciął, ucichła. Wówczas pałeczkę przejęły polskie media,
wcześniej milczące, w pierwszych miesiącach z emfazą, czy wręcz paniką
opisujące autobusy pełne ludzi i nadziei na lepsze jutro.
Oba skoki zainteresowań nie mają wiele wspólnego ze stanem
faktycznym. Migracje zarobkowe na zachód miały miejsce grubo przed 1
maja, a autobusy pełne chętnych do pracy, czy też powracających
zawiedzionych, kursowały w te i we wte już od ponad dziesięciu lat. 1 maja
jest pewną cezurą, ale na szerszym planie na pewno nie bardziej
przełomową, niż zniesienie wiz w połowie lat 90.
Zostanie heroiczne
wiecej
tradycyjnego myślenia o migracjach Polaków
tekst: MICHAŁ GARAPICH
W pełnych emocji, jeśli nie histerii relacjach prasowych na temat migracji z
Polski do Wielkiej Brytanii, w obu tych krajach zapanowała wiele mówiąca
symetria. Nad Tamizą burza trwała od początku roku (kiedy konserwatywna
opozycja zaatakowała rząd za decyzję otwarcia rynku pracy dla obywateli
krajów wstępujących do UE) do 1 maja, dnia wstąpienia Polski do Unii... i
jak nożem uciął, ucichła. Wówczas pałeczkę przejęły polskie media,
wcześniej milczące, w pierwszych miesiącach z emfazą, czy wręcz paniką
opisujące autobusy pełne ludzi i nadziei na lepsze jutro.
Oba skoki zainteresowań nie mają wiele wspólnego ze stanem
faktycznym. Migracje zarobkowe na zachód miały miejsce grubo przed 1
maja, a autobusy pełne chętnych do pracy, czy też powracających
zawiedzionych, kursowały w te i we wte już od ponad dziesięciu lat. 1 maja
jest pewną cezurą, ale na szerszym planie na pewno nie bardziej
przełomową, niż zniesienie wiz w połowie lat 90.
Zostanie heroiczne
wiecej